اردو آمد و اقدام به يورش و حمله نمود ، عبد اللّه خان زند نيز قصد سراپرده و خيام گردون احتشام سلطنتى كرده آقا خان كتول قوللر آقاسى و ميرزا محمّد خان لاريجانى جلو او را گرفتند ، و ميرزا فتح اللّه نامى اردلانى مژدهء فتح به لطفعلى خان داد ، لطفعلى خان در خارج اردو قرار گرفت وقت صبح يا به سبب استماع صداى اذان يا به واسطهء طبل جنگ دانست كه فتح دوشينه محض وهم و خيال بوده و اردوى شهريارى با كمال نظم براى قتال حاضر است ، پشت دست تأسّف گزيده و يقين حاصل نمود كه مقاومت با عساكر پادشاهى امرى محال است لهذا راه گريز پيش گرفت و دويست نفر از همراهان او اسير شدند ، و موكب ظفر كوكب شهريارى متوجّه شيراز گرديده حاجى ابراهيم خان شيرازى و سرداران و اعيان فارس به استقبال و پذيرائى مقدم مبارك شتافتند و حضرت همايون در عمارات وكيل نزول اجلال فرمودند و نواب حسينقلى خان را از اصفهان به شيراز طلبيده و نيابت فارس را به حاجى ابراهيم خان دادند و اهل و عيال لطفعلى خان را با دوازده هزار خانوار از كلهر و ما فى و خواجه‌وند و عبد الملكى كوچانيده به استرآباد فرستادند و موكب معلّى به طهران معاودت فرمود و ميرزا فتح اللّه سابق الذكر گرفتار شده زبانش مقطوع گرديد - هم در اين سال دخترى از دودهء حسين خان دولّوى قاجار در حبالهء نكاح نواب حسينقلى خان درآمد ، و ابراهيم خان بن مهديقلى خان به شرف ازدواج بزرگترين دختران نواب مستطاب جهانبانى نايل گشت ، و والدهء ابراهيم خان را نيز سابقا به عقد نواب مستطاب معظم درآورده بودند - اما لطفعلى خان بعد از فرار به طرف كرمان راند ، ميرزا ابو الحسن خان حاكم كرمان او را از ورود به شهر مانع آمد ، ناچار به راور آمد ، ميرزا محمّد خان راورى نيز به منازعت او پرداخت و چند تن از همراهان او را دستگير ساخت . لطفعلى خان از روى اضطرار و از راه چهل‌پايهء لوط به طبس آمد و امير حسن خان حاكم طبس سيصد نفر سوار به كمك او مأمور كرد و او با اين لشكر قليل باز به سوداى سلطنت از راه يزد عزيمت فارس نمود و با تقى خان يزدى مصاف داده از آنجا به ابرقوه شتافت . حاجى ابراهيم خان مراتب را به عرض حضرت شهريارى رسانده محمّد حسين خان قوانلوى كشيكچىباشى خاله‌زادهء حضرت شهريارى با هشت هزار سوار مأمور دفع لطفعلى